سياست چين در مناقشه هسته‌اي ايران و عوامل موثر بر آن

China policy toward Iran nuclear dispute and effective factors on it

استدلال اصلي اين مقاله آن است كه دو عنصر اصلي شكلدهنده به سياست خارجي چين در مورد مناقشه هسته‌اي ايران عبارتند از مناسبات ميان پكن و واشنگتن و بحث امنيت انرژي چين. در اين راستا، به نظر ميرسد تا كنون ايجاد توازن ميان خواستههاي تهران و واشنگتن، استراتژي اصلي چين در برخورد با مناقشه هسته‌اي ايران بوده است. پكن با اتخاذ اين استراتژي، سعي در ايجاد توازن ميان احتياجات تجاري و تكنولوژيك خود به آمريكا از يك سو و نياز به ايران در زمينه انرژي از سوي ديگر دارد. البته در اين ميان، بحث مسايل استراتژيكي و ژيوپليتيكي نيز وجود دارد كه در اين تحقيق، در حد ضرورت به اين موارد نيز اشاره خواهد شد. علاوه بر اين، چشماندازي نيز در مورد آينده برخورد چين با مناقشه مورد بحث ارايه خواهد شد.

Since the beginning of the Iranian nuclear dispute, China has been one of the influential actors in this quarrel. Therefore, understanding the policy of the country about this conflict is an important matter. This essay deals with this subject. Its main argument is that Chinaʹs need to both: innovative technologies and economic markets of Americaʹs, and the Iranʹs energy and its geopolitical and geostrategic position. In such condition, China in its policies regarding the conflict, try to balancing the demands of main parties of this dispute.