يقظه از منظر امام خميني (س)

در اين مقاله براي تبيين منزل يقظه از منظر امام خميني(س)، ابتدا به نوع نگرش عرفاني ايشان به جايگاه انسان در هستي و مقصد نهايي ‏او پرداخته مي‌شود. سپس با صحبت درباره جايگاه يقظه در سير استكمال نفس، تعريفي از آن ارايه مي‌گردد.‏‎ ‎پس از آن جنبه‌هاي فردي ‏و اجتماعي يقظه بررسي شده و در ادامه موانع يقظه و نمونه‌هايي از نشانه‌هاي افراد غفلت زده بيان مي‌شود. در آثارشان مواردي وجود ‏دارد كه ايشان همچون پيري كه براي دستگيري از بندگان آمده، صحبت‌هايي پيرامون بيدارسازي افراد دارند كه با عنوان راهكارهايي ‏براي ايجاد شرايط يقظه در مقاله گنجانده شده است.‏‎ ‎درنهايت به بركات اين توفيق الهي اشاره گشته و در نتيجه گيري نقطه نظرات ويژه ‏ايشان در باب يقظه و اختلاف نظرشان با خواجه عبدالله انصاري بيان مي گردد‏.