رابطه بين فرهنگ سازماني با كارآفريني سازماني كاركنان

فرهنگ سازمان به عنوان يك ابزار جمع‌آوري اطلاعات عمل مي‌كند و مديران را قادر مي‌سازد كه از اين طريق ضمن مقايسه بخش‌ها وگروه‌هاي كاري، به اولويت‌بندي‌ مسايل پرداخته و ادراكات و انتظارات كاركنان را شناسايي نمايند تا بدين‌وسيله بتوانند شكاف بين وضع موجود و مطلوب را بهبود بخشند‌ و‌ به تقويت كارآفريني‌ سازماني و افزايش زمينه خلاقيت و نوآوري اقدام كنند. هدف از اين مقاله بررسي تاثير فرهنگ سازماني بر مولفه‌هاي كارآفريني سازماني در پژوهشگاه صنعت نفت تهران در قالب پژوهشي توصيفي از نوع همبستگي و پيمايشي مي‌باشد.‌ جامعه مورد پژوهش را تمام كارمندان ستادي پژوهشگاه صنعت نفت، كه تعدادشان 200 نفر مي‌باشد، تشكيل مي‌دهد‌ كه با روش نمونه‌گيري تصادفي ساده تعداد 127‌ نفر با استفاده از جدول مورگان انتخاب گرديد.‌ به منظور گردآوري داده‌ها از دو پرسش‌نامه كارآفريني سازماني مارگاريت هيل و پرسش‌نامه فرهنگ سازماني استاندارد كمرون و كويين استفاده شد. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه بين متغير فرهنگ سازماني با مولفه‌هاي كارآفريني سازماني رابطه مثبت و معناداري وجود دارد و فرهنگ حاكم بر سازمان پژوهشگاه صنعت نفت فرهنگ‌ ادهوكراسي مي‌باشد.