بررسي تطبيقي آراي رالز و مطهري درباره عدالت

چكيده مبحث عدالت از گذشته‌هاي دور، شعار سياستمداران و حاكمان و موضوعي پرچالش و جذاب براي نظريه‌پردازي دانشمندان و مكتب‌هاي گوناگون فكري بوده است. در اين ميان، رالز با نگارش كتاب نظريه عدالت در سال 1971م سبب شكل‌گيري رويكردي گسترده در عرصه‌هاي مختلف علمي، مانند فلسفه، اقتصاد و حقوق به انديشه عدالت شد. رالز بر اين باور است كه اگر دو اصل پيشنهادي وي، يعني برابري در آزادي‌هاي اساسي و اصل تفاوت، بر جامعه و نهادهاي آن حاكم شود، انتظار شهروندان از مقوله عدالت به‌درستي پاسخ داده مي‌شود. مطهري نيز در جايگاه يك متفكر مسلمان و معاصر، مسيله عدالت را با درنظرگرفتن مباحث فلسفي، كلامي، فقهي و اقتصادي آن مورد بررسي قرار داد. وي در نظريه خويش مباحث بديعي را مطرح كرده، عدالت را بر حقوق فطري و طبيعي استوار ساخت. اين مقاله در نظر دارد با روش تحليل فلسفي، آراي اين دو فيلسوف بزرگ عدالت را به عنوان دو نماينده از دو نحله متمايزِ فكري ـ ليبراليسم و اسلام ـ بررسي و ارزيابي كند. در اين راستا بيشتر بر جنبه برون‌فقهي (سياست و اقتصاد ) عدالت نظر داشته و كمتر به مسايل فقهي و كلامي آن پرداخته است.