بررسي تاثير آموزه هاي ديني و محيط در طراحي فضا براي كودكان

معماري جامعه در تعاملي نزديك با فرهنگ آن جامعه است و فضاي كالبدي، زمينه سازگاري كودك با محيط انساني فرهنگي پيرامون را فراهم مي سازد. نيازهاي محيط و تعاريف فرهنگي- اجتماعي بر پايه آموزه هاي ديني به اين فضا شكل مي بخشد. هدف اين مقاله تاكيد بر اهميت توجه به نيازهاي روحي و جسمي كودكان در برنامه ريزي فضاي شهري و محيط معماري با استناد به تعاليم اسلامي مي باشد. مطالعه حاضر از نوع توصيفي-كاربردي است و به بررسي تاثير فرهنگ و محيط بر رفتار اجتماعي كودكان، در محيط زندگي آنان مي پردازد. نتايج حاكي از آن است كه فضاها و محيط-هاي شهري بايد با نيازهاي روانشناختي كودكان منطبق باشند. با در نظر گرفتن رابطه غير قابل انكار اسلام با هنر و معماري، توجه به فرهنگ اسلامي تحقق اين امر را بهبود مي بخشد. محيط كالبدي از طريق توجه بر فعاليت ها و ايجاد معاني خاص بر اساس انديشه هاي اسلامي، بر احساس و رفتار كودكان تاثير مي گذارد.