بررسي انديشه هاي سياسي روزبهان خنجي و علامه مجلسي (بر مبناي سلوك الملوك و عين الحيوت)

پس از وفات پيامبر (ص)، مناقشات سياسي براي تعيين جانشين وي بين گروهي از انصار و مهاجرين در سقيفه بني ساعده آغاز شد. گرچه سقيفه سرآغاز تاريخ سياسي مسلمين به شمار نمي رود اما در واقع اولين عرصه اي بود كه انديشه ها و استدلالات سياسي را آشكار كرد و دكترين خلافت(تسنن) و امامت(تشيع) و عالي ترين شخص متصدي اين دو نظام يعني خليفه و امام را شكل داد كه گاهي به جاي يكديگر به كار گرفته مي شوند. در اين تحقيق سعي بر اين است كه انديشه هاي سياسي فضل الله روزبهان خنجي و محمد باقر مجلسي به عنوان دو عالم و انديشمند سني و شيعي عصر صفوي كه در قدرت زمان نقش بسزايي داشتند و انديشه هاي هر دوي آنان وامدار قدرت سياسي زمان خود و نزديكي آنان به دستگاه قدرت بود، بر اساس دو كتاب سلوك الملوك و عين الحيوت بررسي شود.