انقلاب اسلامي و هويت سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران

Islamic Revolution and the Identity of Islamic Republic of Iranʹʹs Foreign Policy

هويت، ارزش‌ها و هنجارها از اصلي‌ترين عناصر سازنده منافع كشورها در عرصه سياست خارجي و مناسبات بين‌المللي هستند و هر گونه تغيير در آن مي‌تواند به تغيير در اولويت‌بندي منافع و نوع رويكرد و جهت‌گيري سياست خارجي بينجامد. به نظر مي‌رسد كه سياست خارجي جمهوري اسلامي ايران نيز كه ريشه در ارزش‌ها و آرمان‌هاي انقلاب اسلامي دارد، مستثني از اين قاعده كلي نباشد و علي‌رغم تغيير در دولت‌ها، اين عناصر هويتي همچنان «تداوم» يافته و «تغييري» در بنيادهاي آن ايجاد نگرديده است. با توجه به اين مهم، اين پژوهش تلاش مي‌نمايد تا ضمن شناخت مباني هويتي و هستي‌شناسي سياست خارجي ايران، مُدعاي تبييني خود را با بهره‌گيري از «روش مقايسه‌اي» در سه دوره مشخص حيات سياست خارجي ايران يعني: 1. دوران نوسازي اقتصادي، 2. دوران اصلاح‌طلبي و 3. دوران اصول‌گرايي به اثبات برساند.

Identity, values and norms are among the main elements building interests of countries in foreign policy and international relations. Any change in them may lead to change in priority of interests as well as the approaches and orientation of foreign policy. It seems Islamic Republic of Iranʹs foreign policy which is deeply rooted in values and causes of Islamic revolution is not an exception and despite the change of governments these identity elements have "continued" and no "change" has occurred in their foundations. Having this in mind and having known the identity and epistemological foundations of Islamic Republic of Iranʹs foreign policy, the current article tries to prove its claim applying "comparative" method in its three specific periods as following: 1-economic renovation period, 2-reform period and 3-conservatism.