تأثير طول طوق بر توسعه آبشستگي موضعي اطراف پايه مستطيل شكل پلها

با نصب طوق بر روي پايه پل، جريان رو به پايين با برخورد به سطح طوق منحرف شده و بستر اطراف پايه در برابر آبشستگي محافظت مي‌‌شود. در تحقيق حاضر طوق‌هايي با عرض مؤثر ثابت 3B (كه B عرض پايه است) و با طولهاي مختلف 5B، 7B و 9B بر روي پايه مستطيل شكل با نسبت طول به عرض 1:3 نصب شده و عملكرد آن در ارتباط با توسعة زماني آبشستگي (شروع آبشستگي در جلوي پايه) و كاهش عمق آبشستگي مطالعه شده است. پايه در راستاي جريان و با زواياي 10 و 20 درجه نسبت به جريان قرار داده شده و تمامي‌ آزمايشها در شرايط آستانه حركت ذرات، به‌منظور دستيابي به حداكثر عمق آبشستگي انجام شده است. بر پايه اين نتايج در حالت پايه قرار گرفته در راستاي جريان تا 185 ساعت، آبشستگي به زير طوق 9B نرسيده و حداكثر آبشستگي در كنارهاي طوق اتفاق مي‌‌افتاد كه ميزان آن در حدود 60 درصد كمتر از آبشستگي در پايه بدون حفاظ است. وقتي پايه نسبت به راستاي جريان زاويه داشته باشد، كارايي طوق در كاهش نرخ آبشستگي كاهش مي‌‌يابد. نتايج نشان مي‌‌دهد در پايه زاويه دار عمق آبشستگي پس از گذشت 50 ساعت از شروع آزمايش به طور متوسط در حدود 30 درصد نسبت به پايه بدون حفاظ كاهش مي‌‌‌‌يابد. همچنين نرخ آبشستگي با وجود طوق بلند تر كمتر مي‌شود.