بررسي مفهوم رابطه ي انسان و خدا در عرفان اسلامي

عارفان براي بيان رابطه ي ميان انسان و خدا از اصطلاح وصل بهره جسته اند كه به معناي وحدت با حقيقت است، بين انسان به عنوان مهم ترين آفريد ه ي خداوند سبحان،با خدا علاوه بر رابطه ي آفريدگاري و افرينندگي دو نوع ارتباط اساسي ديگر نيز برقرار است: ارتباط كلامي يا شفاهي كه از طريق وحي و دعا صورت مي گيرد. ارتباط غير كلامي و غير شفاهي كه در قالب آيات و نشانه هاي آفريننده بروز و ظهور مي يابد. عرفاي اسلامي كمال بندگي، غايت دينداري و مطلوب-ترين نوع رابطه ي ميان انسان با خدا را به واسطه ي عشق و بندگي عاشقانه مي دانند كه عزت نفس، مناعت طبع و آزادگي از بندگي غير و نفس حيواني از نتايج آن است.