شيوه هاي نقد و بررسي حديث نزد فريقين

حديث صفت مشبهه از ريشه « حدث » و به معناي چيزي است كه ابتدا نبوده ، ولي بعدا به وجود آمده و جديد است ؛ به سخن و كلام وخبر نيز حديث گويند كه به تدريج به وجود مي آيد . حديث در قرآن نيز به معناي كلام وسخن به كار رفته است . حديث از جهت متن و سند و تعداد ناقلين و اعتبار و عدم اعتبار آن داراي تقسيمات فراواني است ، كه هر كدام از آنها به دو دسته قابل تقسيم است : الف ) اصطلاحات مشترك ب) اصطلاحات مختص مقاله حاضر با روش توصيفي تحليلي با رويكرد حديثي ، بر آن است كه ديدگاه فريقين « شيعه و اهل سنت » را در مورد حديث و اصطلاحات آن و اقسام حديث ، كه از نظر شيعه شامل : صحيح ، حسن ، قوي ، ضعيف و از نظر اهل سنت شامل : صحيح، حسن ، ضعيف است مورد نقد و بررسي قرار دهد . توجه به قول هر دو گروه امري كاملا ضروري است . لذا در انتخاب معناي اصطلاحي حديث به ديدگاه عالمان فريقين توجه شده است .