پوشش و حجاب در ادبيات اديان الهي

حجاب و پوشش ريشه در خلقت بشر دارد. خداوند آدم و حوا را از همان لحظات اوليه در بهشت لباسي پوشاند كه به محض خوردن از درخت ممنوعه آن را از دست دادند. پس هويت بشر با حجاب سرشته شده و چسباندن برگ درختان بهشت توسط آدم و حوا گواه اين ادعا است. اديان آسماني به لزوم حجاب خصوصا براي زن تاكيد كرده و منابع ديني نيز حجاب را نشاني از فرهنگ و تمدن آنان مي‌شمارد. اما در طول زمان‌هاي مختلف اين امر تحث تاثير مسايل گوناگون سياسي و اجتماعي قرار گرفت و هواپرستان در موقعيت‌هاي مختلف با انديشه دسترسي بي قيد و شرط و مجاني به زنان، نداي آزادي و برابري سر دادند و شبهاتي مطرح كردند. اين مقاله مي‌كوشد تا با بررسي حجاب در منابع اصيل اديان الهي دنيا، به شبهات مطروحه در اين باره پاسخ دهد. حاصل اين جستجو لزوم فطري و فرهنگي اين مهم را مطرح مي‌كند تا زن در حجب و حياي ديني از گزند حوادث ناگوار در امان باشد و كرامت و بزرگواري خود را در طول عمر خويش حفظ نمايد.