هويّت شهر و كمال‌بخشي به بافت تاريخي آن (مطالعه موردي: مشهد مقدّس)

همه پديده هاي عالَم محكوم به تحوّل و حركت هستند. در يك روال منطقي، همه اين دگرگوني ها بايستي به سمت كمال باشند. شهرها نيز به عنوان ظرف فعّاليت‌ها و جامع آثار انسان از اين قاعده مستثني نيستند. اين سير به كمال (در شهر) چگونه بايد باشد؟ چه كساني در تعريف و هدايت استكمال شهر ايفاي نقش مي‌كنند؟ تعريف يا الگوي كمال و ويژگي‌هاي آن براي شهر كدام اند؟ يك الگوي خاص، تا چه حد مي تواند براي شهرهاي مختلف به كار گرفته شود؟ با عنايت به اين سوالات، با سعي در زدودن آنچه در مورد توسعه بافت هاي تاريخي مشهور و رايج است، سعي بر آن شده ، تا ضمن تدوين اصلي‌ترين بارزه هاي هويتي شهر مشهد مقدّس، و با تدوين ويژگي‌هاي صورت كمالي آن كه از متون اصيل اسلامي استنتاج شود، راهبردهايي براي توسعه بافت تاريخي اين شهر (كه طبيعتاً براي توسعه‌هاي ساير شهرها نيز مي‌توانند مبنا قرار گيرند) معرّفي شده است.