برخي فرايندهاي واجي در گونه زباني شيرگاه از گويش مازندراني

A Number of Phonological Processes in Shirgah Variety of Mazandarani Dialect

هدف از نگارش اين مقاله بررسي برخي فرايندهاي واجي از قبيل همگوني، ناهمگوني، حذف و درج واكه در گونه شيرگاه از گويش مازندراني است. بررسي فرايندهاي واجي نتايج زير را نشان مي‌دهد: 1- در جايگاه مرز هجا با عملكرد فرايند همگوني خوشه‌هاي همخواني nd و st به ترتيب به صورتnn وss توليد مي‌شوند. 2- در حالت التقا واكه‌ها (e+e) در مرز تكواژها به طوري كه تكواژ اول به واكه /e/ ختم شود و دومي تكواژ سوم شخص اين گونه زباني يعني/e/ به معني"است" باشد، با عملكرد فرايند ناهمگوني واكه /e/ در تكواژ اول به صورت واكه پسين و افراشته /u/ توليد مي‌گردد. 3- حذف همخوان چاكنايي [h] در بافت بين دو واكه موجب فعال شدن فرايند ترخيم مي‌شود بطوري كه كاهش تعداد هجاها و كوتاه‌تر شدن كلمه را به دنبال دارد. 4- در خوشه همخواني پاياني در ساخت هجاي (C)V به گونه‌اي كه يكي از همخوان‌هاي گرفته و يكي از همخوان‌هاي رسا ( lو r) باشد، واكه شوا [?] بين دو همخوان درج مي‌شود.

This paper is an attempt to introduce some active phonological processes in Shirgah variety of Mazandarani dialect. The main results of the study are as follows: 1.At syllable- boundary position, through the application of (complete) assimilation, consonant clusters -nd and –st are converted to -nn and –ss, respectively. 2.The first vowel of the sequence e+e at morpheme- boundary dissimilates to the vowel [u]; yielding non- identical u+e sequence. 3.The process of ?- epenthesis breaks up word- final clusters, where is an obstruent and a [+sonorant] consonant. 4.Deletion of glottal consonant [h] in the intervocalic context activates the rule of truncation that deletes the first vowel of the sequence V+V.