پيش بيني جهت گيري هدف بر اساس الگوهاي ارتباطي خانواده

هدف از اين پژهش، پيش بيني جهت گيري هدف بر اساس الگوهاي ارتباطي خانواده بود. شركت كنندگان پژوهش شامل 384 دانشجو بودند كه به شيوه نمونه گيري خوشه اي تصادفي چند مرحله اي از دانشگاه پيام نور فيروزآباد انتخاب شدند. به منظور گردآوري اطلاعات از پرسشنامه تجديد نظر شده الگوهاي ارتباطي خانواده (فيتزپاتريك و ريچي، 1997) و پرسشنامه اهداف پيشرفت (اليوت و مك گريگور، 2001) استفاده شد. داده ها با استفاده از رگرسيون چندگانه به شيوه همزمان تجزيه و تحليل شد. يافته ها نشان داد كه همنوايي در خانواده، پيش بيني كننده مثبت و معنادار جهت گيري هدف عملكردي رويكردي مي باشد. پس از بحث در خصوص يافته ها، محدوديت پژوهش و پيشنهاد جهت هدايت پژوهش هاي آتي، ارايه شده است.