بررسي رابطه دينداري و ناهنجاري هاي رفتاري نوجوانان و جوانان دانش آموز در شهرستان ملكشاهي (استان ايلام)

هدف اين مقاله بررسي و شناخت تاثير دين و عوامل خانوادگي، اجتماعي و جمعيت شناختي موثر بر ناهنجاري هاي رفتاري نوجوانان وجوانان در شهرستان ملكشاهي در استان ايلام است. بر همين اساس، متغيرها و فرضياتي از ديدگاه هاي نظري عمده در جامعه شناسي يعني نظريات كاركردگرايي ساختي، رويكرد تعامل گرايي نمادي و ديگر رويكرد تضادگرا جهت تبيين ناهنجاري هاي رفتاري جوانان استنتاج شده اند. داده هاي مورد نياز جهت آزمون اين فرضيات از طريق پرسشنامه و با شيوه ي نمونه گيري خوشه اي تصادفي از يك نمونه 400 نفري از نوجوانان وجوانان شهر اركواز ملكشاهي، جمع آوري و با استفاده از تكنيك هاي آماري استنباطي مانند گاما و كندال B و ضريب همبستگي پيرسون و كاي اسكوار به كمك نرم افزار SPSS مورد تحليل آماري قرار گرفته اند. يافته هاي پژوهشي حاكي از آن است كه ميزان دينداري شخصي، ضعف كنترل اجتماعي و علقه اجتماعي ضعيف، ارتباط با دوستان ناهنجار، سابقه برچسب منفي خوردن، تحصيلات والدين، درآمد ماهيانه خانواده، ميزان گسيختگي خانواده، احساس وضعيت آنومي در جامعه و تعهدات آموزشگاهي در بروز ناهنجاريهاي رفتاري نوجوانان وجوانان موثرند. رابطه آنها با اطمينان بيش از 99/0 درصد معني دار بوده است.