رويكرد قانون اساسي به مقوله امنيت

A Constitutional approach to security

امنيت ملي يكي از حياتي‌ترين موضوعات اصلي هر كشور است. پرسش‌هاي ذيل، مبتني بر پيش فرض مذكور، محورهاي اصلي مقاله حاضر را تشكيل مي‌دهد : 1. آيا قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران ظرفيت لازم را براي تامين امنيت ملي داراست؟ 2. چرا شوراي ملي دفاع پس از ده سال در بازنگري قانون اساسي به شوراي عالي امنيت ملي تغيير يافت؟ 3. و چه راهكارهايي براي تعارضات احتمالي در خصوص امنيت ملي در قانون اساسي پيش بيني شده است؟ در اين مقاله تلاش شده است ضمن پاسخگويي به پرسش‌هاي مذكور نقش رهبري، قواي سه‌گانه و شوراي عالي امنيت ملي در تامين امنيت ملي و نحوه هم‌آهنگي بين اركان مذكور تبيين و نحوه اجراي تصميمات امنيتي بحث شود.

National security is a critical issue for any country. The following questions that are based on the above assumption constitute the major parts of the present paper: 1. Does the constitution of Iran have the necessary capacity for guaranteeing national security? 2. Why was the National Council of Defense changed to the Supreme Council of National Security during the amendment of the constitution? 3. What solutions have been anticipated in the constitution for the probable contradictions in relation to national security? In this paper, in addition to replying to the above questions, I will elaborate on the role of the leader, the three powers, and the Supreme Council of National Security in assuring national security and the way of cooperation among the above components and explain the way of executing security-related decisions.