ساخت هجاي زبان فارسي و فرايند حذف

Syllabic structure of Persian and deletion process

در اين مقاله ابتدا اشاره‌اي به مبحث تقطيع هجايي در زبان فارسي شده و نشان داده شده است كه هجابندي در چهارچوب نظريه بهينگي، نتيجه‌ تعارض محدوديت‌هاي جهاني نشان‌داري و پايايي و حاصل ارايه جاي گشت خاص زباني است. سپس از بين فرايندهاي واجي مختلف، انواع فرايند حذف در زبان فارسي محاوره‌ايِ گويش‌ورانِ تهراني بررسي شده و به اين منظور علاوه بر محدوديت‌هاي جهاني، محدوديت‌هاي خاص زباني تعريف و سعي شده است جاي گشت مناسبي از آن‌ها عرضه گردد.

The present study offers an Optimality-Theoretic analysis of the syllabification in Modern Persian. It argues that the proposed syllabifications fall out from universal markedness constraints, faithfulness constraints and a language-specific ranking. Then, of the different phonological processes, deletion will be discussed in colloquial Tehrani Farsi. In addition to the universal constraints, the analysis of deletion requires several language-specific constraints and a suitable hierarchy, which are presented in this paper.