بررسي مولفه هاي زنجيره تامين سبز در موسسات صنعتي

جهاني سازي، افزايش مقررات سازمان‌هاي دولتي و غير دولتي، فشار و درخواست مشتريان در خصوص رعايت مسايل زيست محيطي باعث شده است سازمان‌ها به بررسي اقدامات لازم جهت به كارگيري مديريت زنجيره تامين سبز (GSCM)، به منظور بهبود عملكرد زيست محيطي و اقتصادي خود بپردازند. مديريت زنجيره تامين سبز، انطباق دهنده عمليات زنجيره تامين سازمان‌ها با الزامات زيست محيطي در تمامي مراحل طراحي محصول، انتخاب و تامين مواد اوليه، توليد و ساخت، فرآيندهاي توزيع و انتقال، تحويل به مشتري و نهايتا پس از مصرف، مديريت بازيافت و مصرف مجدد به منظور بيشينه ساختن بهره وري و بهبود عملكردها مي‌باشد. مقاله حاضر به بررسي نقش و تاثير مولفه هاي زنجيره تامين سبز در موسسات صنعتي پرداخته و شيوه مورد استفاده در آن انجام مطالعات تطبيقي و بهره گيري از منابع كتابخانه اي و شبكه هاي الكترونيكي علمي معتبر مي‌باشد و به دنبال يافتن پاسخي مناسب براي اين پرسش بوده است كه رعايت الزامات زيست محيطي و متناسب با طبيعت در انجام عمليات زنجيره تامين سازمان ها چه تاثيري در بهبود نتايج عملكرد آن‌ها دارد و در پايان نتيجه مي گيرد كه زنجيره تامين سبز به دليل برخورداري از برخي مزاياي هاي راهبردي نظير سازگاري با طبيعت، كاهش هزينه‌ها و اعمال نوآوري در توليد محصولات (استراتژي تمايز)، از راهبرد هاي موفق در سده حاضرتلقي مي‌گردد و پيشنهاد شده است تا سازمان‌ها و موسسات داخل كشور نيز جهت بهره مندي از اين مزايا نسبت به استقرار مولفه هاي زنجيره تامين سبز همت گمارند.