توليد نانوكپسول‌هاي اسانس روغني زيره با استفاده از سورفاكتانت‌هاي غيريوني

Production of Cumin Essential oil Nanocapsules Using Nonionic Surfactants

هدف از اين مطالعه، توليد نانوكپسول‌هاي اسانس روغني زيره سبز از طريق تكنيك ميكروامولسيون براي پايدارسازي اسانس روغني بود. ميكروامولسيون اسانس روغني با سورفاكتانت‌هاي تويين 20، 60 و 80 و كوسورفاكتانت‌هاي اتانل، پروپانل و بوتانل با نسبت 1:1 سورفاكتانت:كوسورفاكتانت مورد مطالعه قرار گرفت و نمودار فازي آن‌ها رسم گرديد. نوع سورفاكتانت و كوسورفاكتانت بر منطقه تك فازي ميكروامولسيون موثر بود. آزمايشات نشان دادند كه نسبت 2:1 تويين80 به پروپانل، وسيع‌ترين منطقه تك فازي را از بين نسبت‌هاي 1:1، 1:2 و 2:1 تشكيل مي‌دهد. اندازه‌گيري ابعاد ذرات با استفاده از تكنيك پراكنش نوري نشان داد كه متوسط اندازه ذرات كپسول‌هاي اسانس روغني زيره در ميكروامولسيون حاوي يك 1? روغن زير 20 نانومتر بود. نتايج حاصل از اين تحقيق نشان داد كه آزادسازي اسانس از اين سامانه‌ها سريع‌تر از اسانس آزاد بود. به‌اين ترتيب اين سامانه‌‌ها پتانسيل خوبي براي حمل مواد دارويي كه با مشكل جذب و يا آزادسازي كند مواجه هستند، دارا هستند.

The aim of this study was production of cumin essential oil nanocapsules to stabilize the essential oil by means of microemulsion technique. Microemulsification of essential oil with T20, T60 and T80 as surfactants and ethanol, propanol and butanol as cosurfactants were studied in surfactant:cosurfactant ratio of 1:1 and their phase diagrams were constructed. It was found that microemulsion zone was dependent to the surfactant and cosurfactant type. The experiments showed that the best T80:propanol ratio between 2:1, 1:1 and 1:2 for making the largest area of microemulsion was 2:1. Dynamic light scattering results showed that the particle sizes of the cumin essential oil capsules containing 1% wt. oil were less than 20 nm. Cumin essential oil release from microemulsion systems was more efficient than noncapsulated essential oil, making these systems good vehicles for drugs.