معنا و لوازم حق تكويني و حق اعتباري

The Meaning and Implications of Ontological and Conventional Rights

شايد بتوان گفت مسيله حق تاريخچه‌اي به درازاي عمر انسان دارد؛ حضرت آدم1 براي خداوند حق عبوديت قايل بود و قابيل در توهم خود حق كشتن هابيل را براي خود معتقد بوده است. دين مبين اسلام و پيشوايان آن حق‌هاي گوناگوني را مطرح و برآن تاكيد كرده‌اند، كما‌اينكه مسيله حق براي انسان غربي- به ويژه انسان‌هاي معاصر- يكي از كاربردي‌ترين مسايل است. حق‌هايي كه انسان براي خود يا موجودات ديگر ادعا مي‌كند مشتمل بر انواعي است كه دو قسم اساسي آن حق‌هاي قانوني و حق‌هاي طبيعي است. معناي حق و حق‌هاي قانوني و تكويني و دقت در لوازم آنها در شناخت پركاربردترين مسيله در علم اخلاق و حقوق و سياست دخالت اساسي دارد. ازاين‌رو، اين نوشتار در صدد بيان معاني و بويژه لوازم و ويژگي‌هاي اساسي حق‌هاي اعتباري و حق‌هاي تكويني است.

The history of the problem of right is arguably said to be as long as the life of human being. Adam believed in the right of God as the object of worship and Cain in his illusion seemed to have right to murder Abel. The Noble faith of Islam and its authorities have recognized and emphasized on different rights as in the west where the problem of right is the most applicable right issue particularly for modern man. Rights which man may claim for himself or other beings are various, two of which are fundamental namely legal rights and natural rights. The meaning of right and its legal and ontological divisions and care for their implications play a leading part in knowing the most applicable issue in ethics, law and politics. The present article is thus to explain the meanings and implications and main characteristics of conventional rights and ontological ones.