روش‌شناسي انديشه اجتماعي ابن‌ رشد

The Methodology of the Social Thought of Ibn Rushd

مقاله حاضر به «روش‌شناسي انديشه اجتماعي ابن‌ رشد» مي‌پردازد. ابن رشد از فيلسوفان متعلق به غرب عالم اسلام و شارح آثار ارسطو است. روش‌شناسي او متفاوت با فيلسوفان شرق عالم اسلام، مانند ابن‌سيناست. تربيت در خانواده‌اي اهل علم و تصدي جايگاه‌هاي مهم حكومتي، از عواملي هستند كه زمينه را براي ارتقاي علمي و ترويج انديشه در رويارويي با مسايل مطروحه در آن زمان براي او فراهم آوردند. باور به توحيد و نبوت در كنار غايت‌گرايي و همچنين اعتقاد به عقل و وحي به عنوان - دو منبع معرفتي مهم - مباني‌‌اي هستند كه بر روش و انديشه او تاثيرگذار بوده‌اند. تاويل، برهان و روش انتقادي، دلالت‌هاي روش‌شناختي ابن رشد است كه به آنها ملتزم بوده و در انديشه اجتماعي خود بر اساس آنها مشي نموده است. تلفيق ميان دين و فلسفه و ترسيم مدينه فاضله مسايلي پيش روي ابن رشد بوده كه با روش‌هاي مذكور به آنها پاسخ گفته است.