بررسي تنوع ژنتيكي مرغ هاي بومي استان خوزستان با استفاده از نشانگرهاي ريزماهواره

در مطالعه حاضر تنوع ژنتيكي 100 قطعه مرغ بومي از 5 منطقه در استان خوزستان شامل (آبادان، دزفول، شوشتر، اهواز و ايذه) با استفاده از 6 نشانگر ريزماهواره مورد بررسي قرار گرفت. DNA، با استفاده از روش استخراج نمكي از نمونه­هاي خون جمع آوري شده، استخراج شد. واكنش­هاي PCR براي تمامي جايگاه­ها به خوبي صورت گرفت و مشخص شد كه همه جايگاه­ها از چند شكلي بالايي برخوردار هستند. مقدار فراواني جايگاه­هاي مورد مطالعه بين 0/005 تا 0/247 بدست آمد. جمعاً 103 آلل مشاهده شد. ميانگين PIC به ميزان 0/898 برآورد شد. ميانگين هتروزايگوسيتي در كل جمعيت 0/948 با بيشترين ميزان 0/97 در جمعيت آبادان و با كمترين ميزان 0/92 در جمعيت شوشتر برآورد شد. بنابراين آبادان بالاترين و شوشتر پايين ترين تنوع را نشان دادند. درخت فيلوژنتيك حاصل از فاصله ژنتيكي DA به روش UPGMA ترسيم گرديد كه در اين روش شوشتر قديمي­ترين جمعيت شناخته شد. در كل، سطح بسيار بالايي از تنوع ژنتيكي در اين مطالعه شناسايي شده است.