معرفي ژنوتيپي از ﭘﺮوﻣﻮﺗﺮ ژن اﯾﻨﺘﺮﻟﻮﮐﯿﻦ 18 به عنوان عامل خطر براي بيماري رينيت آلرژيك در استان چهار محال و بختياري

Introduction of Interleukin-18 genotype as a risk factor for allergic rhinitis in Chaharmahal va Bakhtiari province

زمينه و هدف: اينترلوكين 18 عضوی از خانواده ی اينترلوكين يك می باشد كه در اصل به عنوان فاكتور القا كننده ی اينترفرون گاما شناخته شده؛ ولی در تعادل واكنش های ايمنی مربوط به سلول های كمكی 1 و 2 (Th1/Th2) نيز موثر است. همچنين اينترلوكين 18 با افزايش بيان ايمنوگلوبين E سبب افزايش بروز بيماری رينيت آلرژيك می گردد. اين مطالعه با هدف بررسی چگونگی ارتباط پلی مورفيسم ژن اينترلوكين 18 (G/C 133-) با بيماری رينيت آلرژيك در استان چهارمحال و بختياری انجام شد. روش بررسی: در اين مطالعه ﺗﻮﺻﯿﻔﯽ-ﺗﺤﻠﯿﻠﯽ، DNA ژنومی نمونه های خون 293 بيمار مبتلا به رينيت آلرژيك و 218 فرد سالم به روش استاندارد فنل كلروفرم استخراج گرديد. پلی مورفيسم G/C133- ژن اينترلوكين 18، به روش RCR–RFLP در دو گروه بررسی و مقايسه شد. يافته ها: فراوانی ژنوتيپ GCاز پلی مورفيسم ژن اينترلوكين 18 (133-) به صورت معنی داری در بيماران با رينيت آلرژيك نسبت به نمونه های كنترل بيشتر بود (05/0>P). با مقايسه فراوانی ژنوتيپ های حامل آلل G با ژنوتيپ های فاقد آلل G CC)) در دو گروه، ميزان ﻧﺴﺒﺖ اﻓﺰاﯾﻨﺪه (OR) برابر با 69/3 محاسبه گرديد. نتيجه گيری: اين مطالعه پيشنهاد می كند كه پلی مورفيسم G/C133- ژن اينترلوكين 18 ممكن است به عنوان يك ريسك فاكتور در بيماری زايی رينيت آلرژيك نقش داشته باشد.

Background and aims: The Interleukin-18 (IL-18) is a member of the IL-1 family. It was originally described as IFN-γ –inducing factor (IGIF), and is known to influence the balance of Th1/Th2 immune response and could induce the allergic rhinitis (AR) expression .The aim of this study was to investigate whether the IL-18 promoter polymorphism (-133 G/C) were associated with AR in Chaharmahal va Bakhtiari province. Methods: In this descriptive analytical study, genomic DNA was obtained from the blood samples of 293 AR patients and 218 healthy control volunteers extracted by standard phenol chloroform method. The IL-18 polymorphism was analyzed by polymerase chain reaction and restriction fragment length polymorphism (PCR-RFLP) analysis. Results: The frequency of the GC genotype of the IL-18 gene polymorphism (-133) was greater in allergic rhinitis patients than in control (P<0.05). The rate of increaser distribution was calculated 3.69 by comparing the frequency of the G allele genotype to the genotype a carrier no allele G (CC) in both groups. Conclusion: This study suggests that IL-18 promoter polymorphism (-133 G/C) may be participated as a risk factor in the pathogenesis of AR.