حاشيه نشيني و نقش آن در بروز و گسترش مواد مخدر و اعتياد (مطالعه موردي: شهر اردبيل)

رشد شتابان شهرنشيني و افزايش مهاجرت روستاييان به شهرها، مسئله حاشيه نشيني و اسكان غير رسمي را پديد آورد و به تناسب، موجب گسترش نابهنجاري هايي در شهرها شد، لذا شناخت نقش حاشيه نشيني در بروز انواع آسيب هاي اجتماعي از اهميت خاصي برخوردار است؛ چرا كه امروزه در كشورهاي جهان سوم يكي از معضلات شهرنشيني، حاشيه نشيني و آسيب هاي اجتماعي ناشي از آن است. گسترش حاشيه نشيني در شهر اردبيل و اسكان جمعيت غير شهري در آن، به افزايش ناهنجاري هاي رفتاري در اين بخش از شهر انجاميده است. لذا در اين مقاله پژوهشي تلاش شده است، نقش مواد مخدر و اعتياد در بخش حاشيه نشين شهر مشخص شود. روش پژوهش از نوع توصيفي و تحليلي محسوب مي شود كه اطلاعات آن از استنتاج منابع به دست آمده است. نمونه گيري به روش تصادفي انجام گرفت و از بين مناطق حاشيه نشين اردبيل، محله ميراشرف براي نمونه انتخاب شد. براي برآورد حجم نمونه به منظور توزيع پرسشنامه نيز، از روش كوكران بهره جويي شده است، لذا از ميان 1896 خانوار براساس اين روش، 90 خانوار براي حجم نمونه انتخاب شد و پرسشنامه مد نظر به طور تصادفي بين خانوار توزيع شد. پس از جمع آوري اطلاعات و داده ها از طريق پرسشنامه و اخذ آمارهاي رسمي از سازمان هاي مربوطه، به كمك نرم افزارهاي SPSS و GIS تجزيه و تحليل شدند. همچنين براي ترسيم نقشه، نرم افزار GIS به كار گرفته شده است. نتايج حاصل از پژوهش نشان مي دهد كه رشد شتابان شهري در اردبيل و گسترش حاشيه نشيني، سبب افزايش آسيب هاي نابهنجار اجتماعي، ازجمله مواد مخدر در شهر اردبيل، به ويژه در مناطق حاشيه نشيني (اسكان غير رسمي) شده است.