ميزان جذب فلز سنگين Cd در كبد ماهي گورخري در دو محيط آب شور و شيرين

هدف از اين پژوهش، مقايسه ميزان جذب فلز سنگين Cd در بافت كبد ماهي اندميك Aphanius sophiae در دو محيط آب شور منطقه اشتهارد كرج و آب شيرين در شرايط آزمايشگاهي، بررسي رابطه طول و تجمع كادميوم در كبد، تعيين اثر متقابل شوري و غلظت هاي متفاوتCd در ميزان جذب است. نمونه برداري به روش تصادفي از رودخانه اشتهارد در فصل بهار و تابستان 1390 انجام شد. پس از 18 روز نگهداري و تغذيه در 4 تانك آكواريومي با غلظت هاي 0 ،5 ،10 و ppm 20 كادميوم، از ماهي ها نمونه برداري انجام شد. پس از بيومتري و تعيين جنسيت، بافت كبد ماهي ها جدا و با روش هضم اسيدي تر حل شدند و براي اندازه گيري مقادير فلزات نيز از دستگاه ICPOES استفاده شد. در آناليز نمونه هاي گرفته شده از تانك هاي آكواريومي حاوي آب شور 24 درصد از نمونه ها نر و 76 درصد ماده بودند و در آب شيرين 35 درصد از نمونه ها نر و 65 درصد ماده بودند. متوسط طول ماهي ها در آب شور 3/0± 4/3 و در آب شيرين 17/0±77/2 بود. درصد تلفات پس از قرار گرفتن ماهي ها در آكواريم هاي حاوي آب شيرين 56 درصد بود و در آب شور تلفات در طول دوره آزمايش مشاهده نشد. آناليز رگرسيون، رابطه اي بين غلظت كادميوم در كبد و طول بدن و سن ماهي در آب شور و شيرين نشان نداد. به طور كلي، تجمع فلز كادميوم در كبد در آب شيرين 47/1 برابر ميزان تجمع در آب شور بود. براي بررسي اختلاف تجمع Cd در دو محيط آب شيرين و شور آزمون T-test انجام شد، نتايج نشان دهنده معنا دار نبودن اختلاف غلظت Cd در دو محيط بود. اثر دو محيط با استفاده از آناليز Split plot در قالب طرح كاملاً تصادفي و آزمون دانكن بررسي شد. جدول تجزيه واريانس نشان داد كه بين كادميوم و شوري اثر متقابل وجود ندارد. در بررسي روند تجمع كادميوم با افزايش غلظت در آب شور و شيرين نشان داد در تمامي غلظت ها (به جز 20 آب شيرين) با افزايش غلظت كادميوم تجمع نيز افزايش مي يابد.