شناسايي عوامل ﻣوثر بر ريسك توليد پسته در شهرستان سيرجان (با استفاده از رگرسيون توبيت)

اتكاي زياد فعاليت هاي بخش كشاورزي به طبيعت و روبه رو شدن با تغييرات محيطي، اجتماعي، مالي و قانوني باعث شده است تا فعاليت در اين بخش همواره فعاليتي پرخطر و همراه با ريسك باشد. در اين تحقيق پيمايشي به بررسي عوامل موثر بر ريسك پسته­كاران شهرستان سيرجان پرداخته شده است. داده­هاي مورد نياز از طريق مصاحبه و تكميل پرسشنامه از 186 نفر از پسته كاران در سال زراعي 1391 جمع­آوري گرديده و براي تحليل آماري از مدل توبيت استفاده شده است. چهار عامل فراواني ريسك سال قبل، تنوع محصولات زيركشت، اشتغال خارج از مزرعه، سطح زيركشت محصول از نظر آماري در سطح 1، 5 و10% مثبت و معنادار شده است كه بيشترين ﺗاثير مربوط به فراواني ريسك سال قبل با ضريب 89/1 مي باشد و مويد اين است كه هر سال مديريت ريسك در جهت به حداقل رسانيدن ريسك­ها براي مواجه نشدن با ريسك در سال قبل به خوبي صورت نگرفته است. همچنين هر سال محصولات با ريسك­هاي جديد روبرو مي شوند كه بيشتر مربوط به ريسك توليد مي­باشند. همچنين متغيرهاي سن، مشاركت در طرح ناظر محصول پسته، مالكيت ماشين هاي كشاورزي، سطح زيركشت محصول بيمه شده از نظر آماري در سطح 1 ، 5 و10% منفي و معنادار شده است كه بيشترين ﺗاثير مربوط به مشاركت در طرح ناظر بوده است. لذا پيشنهاد مي شود كه با بهبود دانش مديريت ريسك و مهارت هاي كشاورزان و ارائه­ي پيش آگاهي­ها و اطلاعات لازم، ريسك را از ابتدا مهار و يا آن را به ميزان قابل ملاحظه اي كاهش داد.