شناخت و واكاوي مشكلات توسعه گردشگري در مناطق روستايي استان اصفهان (مطالعه موردي: روستاي ابيانه)

تحقيق توصيفي-همبستگي حاضر با هدف شناخت و واكاوي مشكلات توسعه گردشگري در روستاي ابيانه در استان اصفهان صورت پذيرفت. جامعه آماري اين تحقيق را تمامي سرپرستان خانوار در روستاي ابيانه تشكيل مي دادند (160N=) كه بر اساس جدول كرجسي و مورگان، تعداد 110 نفر از آنان از طريق روش نمونه گيري تصادفي ساده براي انجام تحقيق انتخاب شدند. براي گردآوري داده ها از پرسشنامه استفاده گرديد. روايي پرسشنامه با نظر پانلي از كارشناسان و پژوهشگران در زمينه موضوع مورد پژوهش مورد تاييد قرار گرفت. براي تعيين پايايي ابزار تحقيق پيش آزمون انجام گرفت كه مقدار آلفاي كرونباخ محاسبه شده براي مقياس ميزان اهميت مشكلات توسعه گردشگري در روستاي ابيانه در حدود 87/0 بود. به منظور تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزار SPSS استفاده شد. نتايج به دست آمده از تحليل عاملي نشان داد كه در مجموع 61/64 درصد از واريانس مشكلات توسعه گردشگري در روستاي ابيانه را به ترتيب اولويت پنج عامل زيرساختي، پشتيباني، انگيزشي-شناختي، اطلاع رساني و اجتماعي-فرهنگي تبيين مي نمايند. با توجه به وجود مشكلات اشاره شده، آنچه مسلم است عدم برنامه ريزي و اعمال مديريت مناسب براي حل آن ها، منجر به كم رنگ تر شدن جاذبه هاي گردشگري در روستاي ابيانه و كاهش ظرفيت ها و پتانسيل هاي گردشگري آن در طولاني مدت و در نتيجه از دست دادن بازارهاي گردشگري و محروم ماندن مردم محلي از مزاياي بي شمار گردشگري روستايي و در نهايت كندي و تاخير در فرايند توسعه روستايي منطقه مي شود. با در نظر گرفتن نتايج تحقيق، به منظور كاهش و رفع مشكلات گردشگري در روستاي ابيانه پيشنهادهايي همچون ايجاد تسهيلات و تجهيزات اقامتي، بهداشتي و خدماتي و رفاهي در سطح روستا، تدوين يك طرح جامع تفصيلي به منظور توسعه گردشگري در روستاي ابيانه با مشاركت روستاييان و تمامي سازمان ها و بخش هاي ذيربط، برگزاري دوره هاي آموزشي براي روستاييان در خصوص اهميت و مزاياي گردشگري، استخدام و به كارگيري نيروهاي آموزش ديده براي ارايه خدمات راهنمايي و مشاوره اي به گردشگران و ساير موارد ارايه گرديد.