پيش بيني تغييرات رخساره اي سنگ مادر با استفاده از ميزان سولفور و نيتروژن موجود در نفت هاي خليج فارس

استفاده از فراواني سولفور و نيتروژن از پارامترهاي مفيد در گروه­بندي نمونه­هاي نفتي در يك حوضه رسوبي و نشاني از نوع رخساره سنگ منشا مولد هيدروكربورها مي­باشد. وجود كاني­هاي رسي در سنگ مولد هيدروكربور سبب كاهش ميزان سولفور و افزايش ميزان نيتروژن در نمونه­ي نفت مي­شود. مطالعه بر روي نمونه­هاي نفت خليج فارس نشان مي­دهد كه بخش عمده­ي نفت اين مخازن در محدوده­ي نفت­هاي با سولفور بالا قرار دارد. ميادين خارگ، دورود و هنديجان داراي بيشترين درصد سولفور و ميادين رسالت، رشادت، سلمان و بلال داراي كمترين ميزان سولفور مي باشد. اكثر نمونه­هاي نفت مخازن بخش ايراني خليج فارس داراي نسبت سولفور به نيتروژن بالاي 5 است. اين نسبت نشان مي­دهد كه سنگ منشا هيدروكربورهاي مخازن خليج فارس داراي رخساره­ي عمدتا مارني بوده كه در محيط پلاژيك نهشته شده است. در بخش غربي و شمال غربي ميزان رخساره كربناته-تبخيري در سنگ منشا و در بخش شرقي و جنوبي رخساره­ شيلي افزايش مي­يابد.