كارآمدي فقه سياسي در نظام مردمسالاري ديني

فقه سياسي شيعه پس از پيروزي انقلاب اسلامي ، وارد عرصه اجرايي و عملياتي شد و لذا كارآمدي فقه در اداره جامعه ، در چند دهه اخير با واكنشها و كشمكش هاي جدي اي روبرو بوده است . نوشتار حاضر در پي بررسي و تبيين اين پرسش اساسي است كه آيا فقه سياسي شيعه كارآمدي و توانمندي لازم براي حل معضلات اجتماعي و نوظهور سياسي، در عصر مردمسالاري ديني را دارد؟ در پاسخ به پرسش مزبور اين فرضيه را مطرح مي‌كند كه فقه شيعه با توجه به وي‍‍ژگي‌ها و ظرفيتهايي كه از آن برخوردار است، توانايي و كارآيي لازم در حل معضلات نوظهور اجتماعي و سياسي در عصر حاضر را داراست. اين پويايي نظام فكري به بركت بسترهايي است كه براي حضور وجولان انديشه هاي نو و جديد در درون منظومه فقه سياسي شيعه وجود دارد . در قسمت نخست با مرور مفاهيم و كليات به مفهومفقهسياسي و كارآمدي ومفاهيمعمدهسياسي ديگر اشاره كرده‌ايم. در فصل دوم، بحث از ساز وكارهايتاريخي تحول در فقهسياسي را در نگاهي كلي مرور و ادوار فقه شيعه را در شش دوره طرح نموده‌ايم. در پايان معتقديم كه بپيروزي انقلاب اسلامي و برپايي نظام مقدس جمهوري اسلامي و اصل مترقي ولايت فقيه آغاز حركت فقه پويا به سوي كشف تواناييها و كارآمدي علمي و عملي فقه است كه نيازمند نظريه پردازي و پژوهش‌هاي عميق و بيشمار در فقه سياسي و مردمسالاري ديني به تبع آن است و توفيق آن از خداوند خواستاريم.