ارزيابي موانع پياده سازي استراتژي در صنعت گردشگري

سياست گذاري گردشگري، در قالب اسناد توسعه ي گردشگري و برنامه هاي جامع ملي و منطقه اي، ابزاري مهم براي توسعهي استراتژيك اين صنعت به شمار ميآيد. بااين وجود، چالش هاي اجرايي اغلب مانع از تحقق اهداف تصريح شده در استراتژي هاي صنعت گردشگري ميگردد. پژوهش حاضر باهدف ارزيابي و رتبه بندي موانع پياده سازي استراتژي در صنعت گردشگري در قالب يك پژوهش كاربردي و پيمايشي تعريف شده است. براي دستيابي بدين هدف، پس از بررسي پيشينه ي تحقيقاتي و بهره گيري از نظرات خبرگان، شانزده عامل به عنوان موانع پياده سازي استراتژي در صنعت گردشگري موردنظر قرار گرفت و پرسشنامهي پژوهش برحسب موانع شناسايي شده در اختيار گروهي از مشاوران و كارشناسان سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري قرار گرفت. نتايج حاصل از تحليله اي آماري به وسيله ي روش تاپسيس فازي نشان ميدهد تخصيص غير بهينه ي منابع، سياستهاي مبهم اجرايي، نظام ارتباطات ناكارآمد و نيز زيرساختهاي فيزيكي و تسهيلات اقامتي نامناسب مهم ترين موانع پياده سازي استراتژي و سياست هاي صنعت گردشگري هستند.