مقايسه فرايند اشتقاق در دو گونه علمي و محاوره اي زبان فارسي

در اين مقاله، فرايند اشتقاق در دو گونه علمي و محاوره­اي زبان فارسي مورد بررسي قرار گرفته و سعي مي­شود با بررسي و مقايسه تعداد مشخصي واژه مستخرج، تصويري از ميزان و چگونگي عملكرد فرايند اشتقاق در دو گونه مورد بررسي به دست داده شود. براي اين منظور پس از استخراج واژه­هاي مشتق متعلق به دو گونه علمي و محاوره­اي زبان فارسي و تجزيه و تحليل آنها مشخص مي­شود اولاً نظام واژه­سازي اشتقاقي در هر دو گونه مورد بررسي بيشتر از چه نوع وندهايي بهره مي­گيرد، ثانياً ميزان استفاده از وندهاي اشتقاقي مختلف در اين دو گونه چگونه است و ثالثاً در مواقعي كه به لحاظ صوري يك وند در هر دو گونه مورد استفاده قرار گرفته باشد آيا تفاوتي در نقش و عملكرد اين گونه وندها وجود دارد يا خير. در تعيين چگونگي عملكرد وندها از مدل معنايي ليبر (2004) كه توسط رفيعي (1387) بازبيني ­شده و در بررسي پسوندهاي اشتقاقي زبان فارسي به كار رفته، استفاده شدهاست. يافته­هاي حاصل از بررسي عملكرد فرايند اشتقاق در دو گونه مورد مقايسه قرار مي­گيرد تا در نهايت وجوه افتراق و اشتراكشان مشخص شود. با توجه به بررسي­هاي به عمل آمده به نظر مي­رسد كه علي­رغم وجود برخي شباهت­ها، فرايند اشتقاق در دو گونه علمي و محاوره اي زبان فارسي در حوزه­هاي ياد شده داراي تفاوت هاي قابل توجهي است.