نگاه انتقادي گادامر به هوسرل

Gadamer’s Critical Views of Husserl

هوسرل، علاوه بر ديلتاي و هيدگر، يكي از كساني است كه گادامر در «حقيقت و روش» بارها به وي اشاره نموده و از انديشه‌هايش تاثير پذيرفته است. مواجهه گادامر با هوسرل، علي‌رغم عظمت او در نزد گادامر و تاثرش از وي، همواره مواجهه‌اي هرمنوتيكي بوده است. گادامر با نقد و بررسي عناصر پديدارشناسي هوسرل در صدد انكشاف ناگفته‌هاي اوست. شمار اندكي از فلسفه‌ورزان و اهل تتبع در عالم به نسبت و رابطه اين دو فيلسوف پرداخته‌اند و در بين اين شمار كم، آنچه بيشتر مد نظر بوده تاثرات گادامر از هوسرل بوده است و نه ديدگاه‌هاي انتقادي گادامر نسبت به هوسرل. در عوض، هدف اين مقاله آشكار كردن و برجسته نمودن انديشه‌هاي انتقادي گادامر نسبت به مفاهيم كليدي پديدارشناسي هوسرل است؛ مفاهيمي همچون ذهنيت استعلايي، ادراك صرف، اندرهم ذهني، شكاف بين ماهيات و واقعيات، و اگوي ديگر. ضمن نشان دادن وجوه انتقادهاي گادامر بر اين مفاهيم، به عيان خواهيم ديد كه وي با وفاداري به سلوك هرمنوتيكي خود صرفاً در صدد بازگويي انديشه‌هاي هوسرل نيست بلكه به پشت انديشه‌هاي او رفته و با نقد آنها ناگفته‌ها را بيان نموده و افق جديدي را گشوده است.

Husserl, besides Dilthey and Heidegger, is one of the most important philosophers who had big influence on Gadamer and is the philosopher who is frequently referred to in his works. Gadamer’s encounter with Husserl, in spite of his greatness in the eyes of Gadamer, was always a hermeneutical one. Considering and criticizing Husserl’s phenomenology, Gadamer tries to discover his unspoken thoughts. Few scholars have even considered Gadamer and Husserl’s relationships, which among them much more are people who tried to trace the influence of Husserl in Gadamer’s philosophical hermeneutics. Instead, here, we will reveal and highlight the Gadamer’s critical views of the key concepts of Husserlʹs phenomenology such as subjectivity, pure perception, intersubjectivity, transcendental ego, and alter ego. We believe Gadamer practically remained loyal to his hermeneutical approach. Instead of just repeating the thoughts, he goes behind them and opens new horizons.