عوارض منجر به بستري ناشي از مصرف داروهاي ضدسل در شهرستان گرگان (90-1386)

زمينه و هدف : درمان با داروهاي ضدسل موثرترين روش كنترل بيماري سل است. با شناسايي عوارض داروهاي ضدسل و درمان آنها مي توان از ايجاد مقاومت دارويي جلوگيري نمود. اين مطالعه به منظور تعيين عوارض منجر به بستري ناشي از مصرف داروهاي ضدسل ثبت شده طي سال هاي 90-1386 در مراكز بهداشتي شهري و روستايي شهرستان گرگان انجام شد. روش بررسي : اين مطالعه توصيفي – تحليلي روي 1550 پرونده بيماران مبتلا به سل در گرگان انجام شد. اطلاعات دموگرافيك و باليني در پرسشنامه اي ثبت شد. عوارض دارويي در سه دسته كبدي، پوستي و ساير عوارض تقسيم شدند. يافته ها : 44 بيمار مبتلا به سل (2.8%) داراي عوارض دارويي منجر به بستري بودند كه 27 نفر (61.4%) از آن زن بودند. بين وقوع عوارض دارويي با سن و جنس ارتباط آماري معني داري مشاهده نشد. 34 بيمار (77.3%) به سل ريوي و 10 بيمار (22.7%) به سل خارج ريوي مبتلا بودند. 17 نفر (38.6%) از مسلولين مبتلا به ديابت بودند. بين وقوع عارضه دارويي و بيماري زمينه اي ارتباط آماري معني داري مشاهده نگرديد. عارضه كبدي در 37 بيمار (84.1%)، عارضه پوستي در 5 بيمار (11.4%) و ساير عوارض در 2 بيمار (4.5%) منجر به بستري شده بود. نتيجه گيري : عارضه كبدي فراوان ترين علت بستري ناشي از مصرف داروهاي ضدسل در شهرستان گرگان بود.