مقايسه محتوايي ـ ساختاري منظومه زهره و منوچهر ايرج ميرزا با عزيز و غزال سيداشرف الدين گيلاني

منظومه زهره و منوچهر ايرج ميرزا و داستان عزيز و غزال سيداشرف الدين گيلاني، نمونه‌اي از داستان‌هاي عاشقانه عصر مشروطه است كه تحت تاثير ادبيات اروپايي شكل گرفته است. اين پژوهش به تحليل و مقايسه ساختاري و محتوايي داستان زهره و منوچهر و عزيز و غزال كه هر دو به تقليد از منظومه ونوس و آدونيس ويليام شكسپير، شاعر انگليسي نگارش يافته است، مي پردازد. بررسي عناصر ساختاري و درون متني اين دو منظومه، نشان دهنده ميزان توفيق ايرج ميرزا در نظم اين داستان عاشقانه است. اگرچه اثر سيداشرف الدين، به شكلي ساده و ابتدايي، همه عناصر سازنده داستان، از جمله: طرح، شخصيت، زاويه ديد، صحنه پردازي و غيره را دارد، اما فاقد كيفيتي است كه معمولاً داستان هاي موفق از آن برخوردارند. اين پژوهش در تلاش است تا با بيان خصايص ساختاري و محتوايي هر دو اثر، دلايل تفوّق ايرج ميرزا را در پردازش اين اثر هنرمندانه، آشكار سازد.