نقطه‌اي در تاريك‌خانه

A Dot in the Dark Room

جوامع ايران و تركيه در نيمه نخست سده بيستم ميلادي شاهد تغييرات ژرف و گسترده‌اي در راستاي نوسازي بودند كه جنبه‌هاي گوناگون حيات فردي و اجتماعي ايرانيان و تركان را تحت تاثير قرار داد. مقاله حاضر با تحليل روانكاوانه دو داستان كوتاه از دو چهره شاخص داستان‌نويسي ايران و تركيه، يعني صادق هدايت (1903-1951م) و سعيد فايق عباسي‌يانيك (1906-1954م)، به بررسي اثرات تغييرات اجتماعي بر شخصيت اين دو نويسنده پرداخته است و مضامين انزواجويي، كناره‌گيري از اجتماع و بازگشت به زهدان در دو داستان كوتاه تاريك‌خانه اثر صادق هدايت و نقطه‌اي بر روي نقشه اثر سعيد فايق با بهره‌گيري از مفهوم «واپس‌روي»، كه جزو مكانيسم‌هاي دفاعي روان آدمي به شمار مي‌رود، مورد واكاوي قرار گرفته‌اند.

Iran and Turkey witnessed deep and broad social changes in an effort to Modernization in the first half of 20th century. The social changes had wide-ranging consequences, including personal and psychological effects. The purpose of this paper is a psychoanalytic study of two short stories written by two prominent Iranian and Turkish writers, Sadeq Hedayat (1903-1951) and Sait Faik Abas?yan?k (1906-1954) for investigating the psychological impact of social changes on their characters. The themes of isolation, reclusiveness and return to womb in the short stories The Dark Room by Hedayat and A Dot on the Map by Abas?yan?k examined by means of the defense mechanism of “regression”.