بررسي رابطه‌ي سرمايه‌ي اجتماعي با انگيزش مديريتي

• An Assessment of Relationship between Social Capital and Managerial Motivation

عملكرد مديران به‌عنوان يكي از موثرترين عامل، در موفقيت يا شكست سازمان‌ها معرفي مي‌شود. تحقيقات ثابت نموده است مديراني كه داراي سطح بالاتري از انگيزش مديريتي هستند، در انجام وظايف خود موفق‌تر عمل مي‌كنند. هدف اين تحقيق، بررسي رابطه‌ي بين سرمايه‌ي اجتماعي و انگيزش مديريتي است. روش تحقيق پيمايشي و جامعه‌ي آماري آن، متشكل از مديران شاغل در ادارات دولتي استان فارس است. نمونه‌، متشكل از 10 اداره‌ي كل مي باشد كه به روش تصادفي ساده انتخاب شدند و كليه‌ي مديران اين ادارات به‌صورت تمام‌شماري به تعداد 119 نفر مورد پرسش قرار گرفتند. از مدل ناهاپيت وگوشال در سنجش سرمايه‌ي اجتماعي و از مقياس تكميل جمله‌ي ماينر در سنجش انگيزش-مديريتي، در قالب پرسش‌نامه‌اي حاوي 66 سوال استفاده شده است. داده ها با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندمتغيره تحليل شده‌اند. نتايج، از رابطه‌ي مثبت و معنادار بين سرمايه‌ي اجتماعي و ابعاد آن با انگيزش مديريتي حكايت دارد يعني اينكه با بالا بردن سرمايه‌ي اجتماعي در مديران، مي‌توان به بالا بردن انگيزش مديريتي و درنتيجه عملكرد بهتر آنان كمك نمود.

Managers’ performance as an important factor plays an essential role in the success or failure of organizations. Reaches show that managers with higher level of motivation are more successful in performing their jobs. This is a survey research whose population include managers in the public offices in Fars province. 10 general offices were selected randomly whose employees numbered 119 people. Social capital model and Miner’s open-ended sentences in the form of a 66-item questionnaire were applied to collect data. The data was analyzed by Pierson correlation coefficient and multivariate regression. The results indicated that there are significant meaningful relationship between social capital and managerial motivation. It means that promoting social capital can promote managerial motivation. In turn, it can improve their performance.