هرمنوتيك به عنوان يك روش پژوهش تربيتي

در دهه‌هاي اخير، برخي از پارادايم‌هاي پژوهش در علوم انساني ارايه شده است كه آنها را مي‌توان در كنار و يا به جاي روش‌هاي سنتي پژوهش مورد استفاده قرار داد. هرمنوتيك يكي از ‌اين جريان‌هاي فكري در قرون جديد است. ‌اين نظريه علوم انساني را به طور خاص دربرمي‌گيرد. محقق تلاش مي‌كند، با توجه به ماهيت خاص پديده‌هاي انساني عمل كند، و در جست‌وجوي اهدافي همچون بازيابي قوانين جهان‌شمول نباشد. ‌متمايز كردن روش پژوهش علوم انساني از علوم طبيعي، مخالفت با ساده‌سازي و تقليل‌گرايي پديده‌هاي اجتماعي و انساني، دوري از ورطه آمارگرايي در علوم انساني، توجه به تماميّت و كليت انسان، تاكيد بر نقش دلايل در رفتار انسان به‌ جاي جست‌و‌جوي علل و استفاده از روش درون‌نگري از نكات مثبت‌ اين شيوه تفكر است.