نانوسلولز و قابليت تقويت كنندگي آن در پليمرهاي مختلف

Nanocellulose and its Reinforcing Effect in Various Polymers

با افزايش نگراني هاي زيست محيطي، نرخ بالاي استفاده از منابع نفتي و نياز به مواد و فرآيندهاي سازگار با محيط ‏زيست، مطالعه هاي زيادي را بر روي مواد بدست آمده از منابع تجديدپذير سوق داده است و محصولات زيست تخريب پذير يا قابل بازيافت را گسترش داده است. يكي از اين منابع تجديدپذير و زيست سازگار، نانوالياف سلولزي ‏مي باشند. مطالعه اين نانوالياف به عنوان عامل تقويت كننده در نانوكامپوزيت ها از تقريبا 15 سال پيش شروع شده ‏است. در اين مطالعه به بررسي قابليت تقويت كنندگي نانوالياف سلولزي در پليمرهاي مختلف پرداخته و موانع ‏موجود بر سر راه را مورد بحث و بررسي قرار مي دهيم.

With regard to serious environmental issues, the increasing use in petroleum-based resources and greater need for environmental friendly materials and processes, there is much effort being made to study renewable-based material resources and to expand biodegradable or recyclable products. Nanocellulose is one of the well-known renewable and environmental friendly resources. The study on nanocellulose, as reinforcing agent in nanocomposites, has been made for the last 15 years. In this review paper, we discuss the possibility of nanocellulose reinforcing aspects in different polymers by taking into account its potential drawbacks as well.