تطورات فهم روشنفكران ايراني از سنتبحران، سنت و خود آگاهي روشنفكري

Changes in Understanding of Iranian Intellectual from theTradition of Crisis, Tradition and Intellectual Selfawareness

سنت، حضور غير قابل انكاري در انديش ه روشنفكري ايران داشته است . مرجعيت سنت و بحثانگيز بودن آن، ناشي از موقعيت برجسته و تاثيرگذار آن در جوامعي است كه داراي تاريخ كهن، انديشههاي سرشار و تمدنآفرين بوده است. هر چند قاعده روشنفكري اقتضا مي كرد كه روشنفكر ايراني با وجه ه انتقادي انديشي، سنت را به عنوان يكي از مولفه هاي تاثيرگذار در هويتبخشي ايراني، سياست و قدرت، مورد مداقه، نقد و بررسي قرار دهد و بستري تاسيسي را با عطف به آن تدارك ببيند؛ اما در عمل، چنين چيزي لزوماً اتفاق نيفتاده است . در عين حال بازشناسي تطورات نگاهها به سنت كه از خلال بررسي سير نگاه روشنفكران ايراني به سنت، به دست ميآيد اين فرضيه را در اين مقاله قوت بخشيد كه در نزاع سنت و مدرنيته در ايران، سنت، منشا خودآگاهي روشنفكري ايراني بوده است. تطورات و خودآگاهيهاي سنت در پيدايي انقلاب اسلامي ايران و در ادامه وامدار و متاثر از آن بوده است.