چارچوبي تحليلي براي بررسي گفتمان سياست خارجي امام خميني(ره) (ايديولوژي، استراتژي و ديپلماسي)

Analytical Framework for Study of the ImamKhomeiniʹʹs Foreign Policy Discourse(Ideology, Strategy and Diplomacy)

در پي انقلاب اسلامي و برآمدن نظام جمهوري اسلامي ايران بر فراز خليج فارس و خاورميانه، موج تازهاي از ايستارها و انگارهها به پهنه سياستخارجي ايران و ساختار روابط بين الملل وارد شد . اصول و مفاهيم اين انقلاب و ساختار سياسي ن وپديد، عموماً متاثر از انديشه و عمل امام خميني بهعنوان ايديولوگ و رهبر آن بوده است. اين نوشتار با به پرسش گرفتن ساختار نشانهشناختي وسامانه مفصلبندي گفتمان سياست خارجي امام خميني، بهدنبال ارايه چارچوبي تبييني براي تحليل آن است . برپايه فرضيه نگارندگان، سامانه مفصل بندي گفتمان سياست خارجي امام خميني، در چارچوب سهوجهي ايديولوژي، استراتژي و ديپلماسي تبيينپذير است . ايديولوژي، ناظر بر اصول و موازين باورداشتي و اعتقادي است كه عموماً از منبع اسلام انقلابي - انتقادي تغذيه مي شود . استراتژي، محاسبات امنيتپايه و سياست سختافزاري، و ديپلماسي الگوهاي پذيرفتهشده گفتگو و مذاكره براي دستيابي به منافع ملي را دربرميگيرد. بروندادهاي اين گفتمان، خود را بهترتيب در گزارههاي استوار بر اسلام انقلابي - انتقادي، واقعگرا - عملگرا و مصلحتانديش - نوگرا نمايان ميسازد.