تاثير مكان و زمان در شكل گيري ادارك محيطي جنبشهاي شيعي و سني معاصر در خاورميانه

Effects of Time and Location in Formation ofEnvironmental Understanding of the Current Shiite andSunni Movements of the Middle East

خش عمدهاي از كنش انسان انساني تابع ادراكي است كه از محيط پيراموني دارد؛ فهم اين برداشتها در شناخت رويكردها و فرآيندهاي تصميمگيري بسيار كارآمد نشان داده است. در اين ميان،پديدارشناسي از جمله روشهايي است كه بر كيفيت و خاص بودن پديدههاي سياسي تاكيد دارد و به دنبال ادارك پديدههاي جهان است.از اين رو، ارتباط ميان رويكرد ادراك محيطي و پديدارشناسي وجود دارد كه پژوهشگر را در درك پديدههاي انساني و اجتماعي همراهي ميكند. بر اساس ادراك محيطي، زماني كه درك عيني مكان جايگزين درك ذهني آن مي شود، الگوهاي پديدار مكان به اين دليل كه در ايجاد حس تعلق مكاني موثر مي شوند، اهميت مي يابند. مقاله ي حاضر بر اين فرض استوار است كه انديشه زمانمند و مكانمند بر اساس ادارك محيطي متفاوت جنبش هاي اسلامي شيعي و سني خاورميانه اعم از راديكال و ميانه رو در راهبرد آنها منشا اثر شده است.