بررسي انتقادي اخلاق ارتباطي نادينگز با تاكيد بر ديدگاه جوادي آملي در كتاب مفاتيح الحيات

هدف اين مقاله بررسي انتقادي اخلاق ارتباطي نادينگز با تاكيد بر ديدگاه جوادي آملي در كتاب مفاتيح الحيات است كه نوعي اخلاق ارتباطي را مطرح مي كند. ديدگاه نادينگز، كه بر مباني فلسفي فمينيسم، عاطفه گرايي، هستي گرايي، طبيعت گرايي عملگرا و قائل بودن به شر در جهان مبتني است از ديد كتاب مفاتيح الحيات جوادي آملي، كه بر مباني فلسفي حكمت متعاليه، عقل-گرايي ديني، مطلق گرايي، محوريت ارزشهاي انساني و احسن بودن نظام آفرينش مبتني است، مورد نقد قرار گرفته است؛ بدين منظور اين مقاله از روش توصيفي ـ تحليلي و مقايسه اي بهره مي گيرد. نتايج حاكي است كه به رغم نقاط مثبت ديدگاه نادينگز مانند تاكيد بر عنصر عاطفه، برقراري ارتباط دو طرفه، كه نيازمند درك متقابل است و ديدن دنيا از ديد شخص مورد دلمشغولي از نظر ناديده گرفتن منابع خارجي تقدس، تاكيد بيش از حد بر عنصر عاطفه و روابط رو در رو و ناديده گرفتن عقل، جنسيت گرايي، نسبيت گرايي و قائل بودن به شر در جهان ديدگاه جامعي نيست و لذا از ديدگاه ديني قابل نقد است. بنابراين از مباني ديدگاه ارتباطي جوادي آملي مي توان دلالتهايي مانند خدامحوري، محوريت ارزشهاي انساني به جاي جنسيت، در نظر گرفتن عنصر عقل و عاطفه در كنار هم و پايه ريزي اصول ثابت و پايدار را در تبريت اخلاقي استنباط كرد.