مرابحه در اقتصاد اسلامي (با نگرش ويژه به بانكداري)

چكيده ساليان متمادی است كه قرار داد مرابحه در فقه شيعه مورد بررسی و استفاده بوده است؛ لكن به دلايل متعدد از جمله عدم شناخت درست از اين نوع بيع، به رغم وجود ويژگی های منحصر به فرد، در ايران و به طور خاص در صنعت بانكداری ايران، مغفول مانده است. با ذكر اين قرارداد در برنامه توسعه پنجم ( ماده 98) روزنه های اميد جهت استفاده بيشتر از اين عقد، گشوده شده است؛ لكن هنوز آنطور كه شايسته و مورد نياز است اين عقد مورد توجه و واكاوی قرار نگرفته كه به نظر می آيد پژوهش های علمی متعدد در اين باب گامی مناسب و لازم باشد. در اين مقاله سعی می شود معرفی دقيق و مستندی از عقد مرابحه صورت بپذيرد و نقاط برجسته و كاربردی آن تبيين و همچنين ابهامات مبنی بر غير مشروع بودن اين عقد برطرف گردد.