آموزش مبتني بر سيستم در علوم پزشكي: ضروري اما فراموش شده

Letter to editor

مقدمه: برنامه درسي دوره علوم پايه در ايران با چالش‌هاي گوناگوني رو به روست. برنامه‌ريزي مناسب براي طراحي چيدمان اين دوره مي‌تواند تاثير بسزايي در ميزان يادگيري، عملكرد آموزشي، پيشرفت تحصيلي و رضايت‌مندي دانشجويان پزشكي داشته باشد. اين مطالعه به منظورارزشيابي اثربخشي تغييرات چيدمان علوم پايه دانشكده پزشكي دانشگاه علوم پزشكي اصفهان از ديدگاه دانشجويان طراحي شد. روش‌ها: اين پژوهش توصيفي به روش سري‌هاي زماني منقطع (Interrupted time series design) بود. جامعه آماري كليه دانشجويان پزشكي دانشكده پزشكي اصفهان ورودي بهمن 84 و مهر 85 بودند كه به ترتيب در چيدمان قديم و جديد دوره علوم پايه در حال تحصيل بودند، نمونه گيري به روش نمونه در دسترس انجام گرفت. ابزار مطالعه پرسشنامه‌هاي محقق‌ساخته و خودايفا‌ي روا و پايا بود. داده‌ها به وسيله‌ي شاخص‌هاي آماري توصيفي و آزمون t مستقل تحليل شد. نتايج: ميزان رضايت‌مندي دانشجويان در چيدمان جديد (48/0±95/2) از مجموع 5 نمره نسبت به چيدمان قديم (68/0±78/2)به طور معناداري بيش‌تر شده است (001/0=P و 25/3-=t). دانشجويان چيدمان جديد در مجموع پنج نيمسال نمره بالاتري به ترتيب و تركيب دروس اختصاصي داشتند (15/2±92/4 در مقابل 81/1±34/6، 001/0=P و 42/7-=t). فرصت مطالعه جهت آمادگي آزمون جامع علوم پايه در طول نيمسال پنج (10/1±86/2 در مقابل 34/1 ±77/2، 72/0=p و 35/0=t) و همچنين ميزان استرس آنان در چيدمان جديد و قديم تفاوت معناداري نداشت (15/1 ±49/3 در مقابل 22/1±48/3، 99/0=p و 01/0=t). نتيجه‌گيري: يافته‌ها نشان مي‌دهد تغييرات اگرچه جزيي، مي‌تواند بر ديدگاه دانشجويان موثر باشد هر چند تغيير ترتيب و تركيب دروس به تنهايي كافي نيست واصلاح مداوم برنامه‌ي آموزشي با توجه به رويكرد‌هاي نوين از جمله تلفيق دروس بر اساس سيستم‌هاي بدن و بررسي و اصلاح ساير ابعاد موثر بر رضايت‌مندي دانشجويان از قبيل تغيير محتوا، روش و محيط آموزشي توصيه مي‌شود.