«جلوه عرفاني امام علي (ع) در «گنج الله» فاني خويي»

Mystical Aspect of Imam Ali in FaaniKhoyee’s “Ganjallah”

سيد ميرزا حسن زنوزي (1225-1172 ق) ديواني موسوم به «گنج الله» دارد كه در آن با ديدگاهي عرفاني به شخصيت امام علي (ع) نگريسته است. آن امام همام پيشواي عارفان و سرچشمه آموزه‌هاي آنان به شمار مي‌آيد كه اين امر در ديوان فاني خويي به خوبي جلوه‌گر شده است، يعني موضوع اصلي سروده‌هاي او آموزه‌هاي عرفان اسلامي است و تكيه اصلي او در اين مضامين به تفسير باطن‌گرايانه و عرفاني از جايگاه مولاي متقيان در حوزه معنويت مي‌باشد. اشعاري كه درباره آن پيشواي الهي سروده در دو نكته ايمان حقيقي و خلوص باطني و عمل صالح و مراحل خودسازي و در نهايت تربيت انسان كامل قابل مطالعه است، در مجموع اين آموزه‌ها را جهت الگوگيري مطرح مي‌نمايد و به تحليل‌هاي دقيقي از حقايقِ معنويِ ايشان اشاره مي‌نمايد.

Seyyed Mirza Hassan Zenouzi, 1172-1225 AH, owns a divan called “Ganjallah” in which the character of Imam Ali is viewed mystically. That prominent Imam is assumed to be the leader of mysticism and the source of its trainings, which per se it is well illustrated in FaaniKhoyee’s divan. In other words, the major subject of his compositions include his Islamic mystical teachings. And his essential reliance in this theme in an interisical and mystical comment on the status of the Imam is on spirituality. The poems composed on him are worth studying on two aspects of real faith and internal purity and good action and self-making stages, and finally breeding perfect man. In general, these kinds of teachings are referred for the purpose of role modelling and to make an accurate analysis of his spiritual realities. Key words: Providence; shiah, mysticism; Ganjallah; Imam Hussein; Imam Ali; Fatality and survival.