رويكردهاي مديريت اسلامي: رويكرد تجربي

با توجه به مطالعات گسترده‌اي كه در زمينه مديريت اسلامي صورت گرفته، و در عين حال، ملاحظه‌ي پراكندگي‌ها، تكرار، عدم قاعده‌مندي و فقدان الگو، مدل و تيوري جامع نسبت به مطالعات مديريت اسلامي، رفع اين مشكلات و انجام نوعي دسته‌بندي از ادبيات موجود ضروري به نظر مي‌رسد. اين مقاله بر آن است تا با مروري بر مباحث موجود و تلاش‌هايي كه در رابطه با مديريت اسلامي صورت گرفته، به بحث پيرامون رويكردهاي غالب بپردازد. نگاه مقاله حاضر به مديريت اسلامي، نگاهي رويكردي است. در راستاي تبيين مفهوم مديريت اسلامي، رويكردهاي مختلفي وجود دارند، كه يكي از مهم‌ترين آنها، رويكرد تجربي است. مبناي تحليل اين مقاله مبتني بر همين رويكرد مي‌باشد. در رويكرد تجربي، مديريت موجود به عنوان يك واقعيت و يك اصل پذيرفته شده، مبنا قرار گرفته و سپس براساس موضوع، هدف، روش و يا به صور ديگر اقدام به تطبيق آن با متون و مفاهيم اسلامي شده و نتيجه‌ي آن به عنوان مديريت اسلامي تلقي مي‌شود.