مقايسه اثربخشي درمانگري فراشناختي با شناخت درمانگري در كاهش اضطراب امتحان

اين پژوهش با هدف مقايسه اثربخشي درمانگري فراشناختي با شناخت درمانگري در كاهش اضطراب امتحان انجام گرفت. روش پژوهش شبه تجربي با طرح پيش آزمون ـ پس آزمون با گروه گواه بود. از بين دانشجويان دختر مقطع كارشناسي ارشد خوابگاه­هاي دانشگاه تربيت مدرس 15 نفر به شيوه در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند و به صورت تصادفي در سه گروه درمانگري فراشناختي، شناختي و گواه (در هر گروه 5 نفر) قرار گرفتند. گروه­هاي آزمايشي در خلال هشت جلسه تحت مداخله درمانگري قرار گرفتند. سياهه اضطراب امتحان اسپيلبرگر (1980) قبل و بعد از مداخله توسط افراد سه گروه تكميل شد. نتايج تحليل كوواريانس نشان دادند گروه­ها تفاوت معناداري در كاهش اضطراب امتحان داشتند، در حالي كه نتايج حاصل از آزمون حداقل تفاوت معنادار حاكي از يكسان بودن اثربخشي درمانگري فراشناختي و درمانگري شناختي در كاهش اضطراب امتحان بود. اما هر دو گروه فراشناختي و شناختي نسبت به گروه گواه كاهش بيشتري در اضطراب امتحان نشان دادند. با توجه به شيوع اضطراب امتحان استفاده از روي آورد ي تلفيقي از درمانگري هاي موجود (شناختي ـ فراشناختي) مي تواند بسيار موثر واقع شود.