علم ديني از منظر آيت الله جوادي آملي

ديدگاه استقلال دو حوزه‌ي علم و دين از يكديگر بر آن است تا از يك سو به تعارض اين دو حوزه‌ي معرفتي پايان دهد و از ديگر سو، بر نقش علم در اداره عرصه‌هاي غير اختصاصي دين تاكيد ورزد. استاد جوادي آملي جداانگاري علم و دين را محصول تصوري ناصواب از علم و دين، و تبيين نسبت واقعي علم و دين را در گرو تعيين جايگاه عقل در درون هندسه معرفت ديني مي‌دانند. در اين ديدگاه عقل، همگام با قران و سنت، تامين‌كننده‌ي معرفت ديني است و از اين رو، معرفت عقلاني و دانش علمي از قلمرو معرفت ديني بيرون نبوده و هرگز در مقابل دين قرار نمي‌گيرد. در اين ديدگاه عقل، در برابر نقل، قرار مي‌گيرد، نه در برابر دين. از اين‌رو، از اين منظر، علم يكسره ديني شده و چيزي به نام علم غير ديني وجود نخواهد داشت. اين مقاله بر آن است تا ضمن برشمردن اركان، مبادي و پيش‌فرض‌هاي اين نظريه، به كاركرد آن در تصوير علم ديني و اسلامي كردن علوم بپردازد.