روش‌شناسي نظريه‌ي بنيادي

نظريه‌ي بنيادي يكي از روش‌هايي است كه در تحقيقات كيفي استفاده مي‌شود و مبتني بر رويكرد استقرايي است. اين روش‌شناسي مستقل براي پديده‌هاي غير‌قابل اندازه‌گيري و فرايندي استفاده ‌شده، ظرف تحليل داده‌هاي كيفي نيز تلقي مي‌شود. در اين روش، پس از نمونه‌گيري نظري، جمع‌آوري داده‌ها و هم‌زمان با آنها، كدگذاري و تحليل داده‌ها آغاز مي‌شود. تحليل داده‌ها بر اساس كدگذاري باز، محوري و انتخابي انجام مي‌شود و تا اشباع نظري ادامه مي‌يابد. در مرحله‌ي اشباع نظري، نظريه متكي بر داده‌ها ساخته مي‌شود. معرفي اين روش‌شناسي ـ كه در روان‌شناسي اجتماعي، مديريت، بهداشت و جامعه‌شناسي كاربرد فراوان دارد ـ و بيان قابليت‌ها و مراحل انجام آن، از اهداف اين مقاله است.