سنجش راهبردي مديريت دانش با رويكرد جايزه جهانيMAKE در محيط فازي (مطالعه موردي در يك سازمان هلدينگ)

با وجود توسعه شايسته سوابق علمي و تجربي مديريت دانش، همچنان تعداد زيادي از سازمان ها و صنايع، در عملياتي ساختن موفق و يا بهره برداري اثربخش آن ناكام مانده اند. از جمله مهم ترين نواقص و كمبودهاي روش شناسي، ترجمان نامناسب از ابعاد كليدي مديريت دانش و نبود يك رويكرد كل گراي كمي و كيفي در سنجش مديريت دانش سازماني است. اين مقاله به دنبال سنجش مديريت دانش سازماني با رويكرد جايزه جهاني MAKEدر محيط فازي است. در اين راستا با مرور مباني نظري جايزه جهانيMAKE و با بهره گيري از خبرگي مديران و كارشناسان دانشكار سازماني در قالب روش تاپسيس فازي به سنجش معيارهاي مديريت دانش سازماني پرداخته شد. نتايج حاصل از مطالعه موردي مقاله حاضر، گواه اين مهم است كه روش شناسي پيشنهادي سنجش مديريت دانش سازماني، ميزان انحراف از هدف كمي پيش بيني مورد نظر در هر معيار و در نهايت شاخص مديريت دانش سازماني را تحليل و تصميم سازي هاي مورد نياز را براي كنترل رفتاري و محتوايي و تصميم گيري راهبردي در اختيار قرار مي دهد.